Τα κατάλληλα φωτιστικά σώματα είναι κρίσιμης σημασίας για τον σωστό φωτισμό. Συχνό φαινόμενο, σχεδόν ο κανόνας θα λέγαμε, είναι δυστυχώς τα φωτιστικά σώματα που είτε έχουν απώλειες φωτός προς τον ουρανό, είτε ακόμα και στοχεύουν κατά κύριο λόγο προς τον ουρανό. Στην εικόνα που ακολουθεί μπορείτε να δείτε μερικά παραδείγματα λανθασμένου εξωτερικού φωτισμού.

 Η εικόνα αυτή καταδεικνύει τους απαγορευμένους τύπους φωτιστικών στο νόμο κατά της φωτορύπανσης στη Λομβαρδία της Ιταλίας. Παρατηρούμε τα εξής λάθη στο σχεδιασμό των φωτιστικών:

 1: Το φωτιστικό αυτό σώμα, που στηρίζεται σε στύλο στο έδαφος, κατευθύνει την περισσότερη φωτεινή ενέργεια προς τον ουρανό. Μάλιστα, δε φωτίζει καν στην περιοχή κοντά στο στύλο

2-3: Τα φωτιστικά αυτά σώματα ενώ αποκόπτουν μια ποσότητα φωτός προς τα πάνω, η γωνία αποκοπής είναι μικρή και πάλια μια σημαντική ποσότητα φωτός στοχεύει τον ουρανό.

4: Ισχύει το ίδιο με τα σώματα 2 και 3 μόνο που εδώ έχουμε ένα φωτιστικό σώματα ανηρτημένο σε καλώδιο

5: Το φωτιστικό αυτό σώμα χρησιμοποιεί προβολέα που στοχεύει προς τα επάνω όπου ένας ανακλαστήρας ανακλά το φως προς τα κάτω, ωστόσο υπάρχουν απώλειες φωτός προς τα πάνω καθώς ο ανακλαστήρας δεν ανακλά όλο το φως

6: Οι προβολείς αυτοί βρίσκονται στο έδαφος και στέλνουν όλη τη φωτεινή τους ενέργεια προς τον ουρανό

7-8: Τα φωτιστικά αυτά σώματα, τυπικά για φωτισμό δρόμων, ενώ φωτίζουν προς τα κάτω, έχουν σημαντικές απώλειες προς τον ουρανό

 Στο παρακάτω σχήμα μπορούμε να δούμε μερικά παραδείγματα σωστού εξωτερικού φωτισμού από τον ίδιο νόμο.

Παρατηρούμε πως ο σωστός φωτισμός πρέπει να ικανοποιεί τις εξής απαιτήσεις:

-Στόχευση του φωτός μόνο προς το έδαφος ή μόνο προς το σημείο που πρέπει να φωτιστεί

-Χρήση φωτιστικών τύπου full cut-off που δεν αφήνουν καθόλου φως να διαφύγει προς τα πάνω

-Η χρήση των φωτιστικών τύπου 6 και 8 είναι αποκλειστικά και μόνο για χώρους ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που δεν μπορούν να φωτιστούν με κάποιον από τους άλλους τρόπους (πχ αρχαιολογικοί τόποι).

Οι λαμπτήρες που χρησιμοποιούνται είναι και αυτοί σημαντικοί. Πέρα από τη διαφορετική απόδοση που έχουν λαμπτήρες διαφορετικών τύπων, διαφέρουν και ως προς το φάσμα του εκπεμπόμενου φωτός. Στη φωτορύπανση συμμετέχει περισσότερο το φως προς το κυανό μέρος του φάσματος και λιγότερο το φως που είναι προς το ερυθρό μέρος του φάσματος. Αυτό συμβαίνει διότι η διάχυση του φωτός στην ατμόσφαιρα αυξάνεται καθώς μειώνεται το μήκος κύματος του φωτός. Κατά συνέπεια, λαμπτήρες που εκπέμπουν λιγότερο προς το κυανό άκρο του φάσματος έχουν μικρότερη συμβολή στη φωτορύπανση και μπορούν να χρησιμοποιούνται σε εξωτερικούς χώρους όπου η χρωματική τους απόδοση δεν είναι πρόβλημα.